บทที่ 24 ฝันไปเถอะ!!

แสงแดดอบอุ่นสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องอันคุ้นเคย มะปรางค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองภาพตรงหน้า เดชนั่งอยู่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนดูสะอาดตา มือหนากำลังจับปากกาเขียนเอกสารอย่างตั้งใจ

มะปรางค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเขาด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น เมื่อเสียงก้าวเท้าหยุดลงใกล้ๆ เดชก็วางปากกาลงแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ